Sydney naar de huisartsenpost

Tja…dat was een niet zo leuk einde van een verder hele leuke dag. Femke heeft heerlijk haar verjaardag gevierd. Veel visite en wat nog belangrijker is op een kinderverjaardag:  Veel Kadootjes!! Ze is schandalig verwend, en dat vind ze zelf gelukkig ook.

Maar helaas.. Sydney was niet zo gelukkig. Ik vond hem al vreemd huilen overdag, en hij leek ook niet erg in zijn hummetje als hij wakker was. Maar ja, dat is toch opletten als je een kindje hebt met een andere partner want je kunt je kinderen dan maar tot op zekere hoogte met elkaar vergelijken. Guido vond dat het huiltje leek op het gewone huiltje van zijn zoontje, maar als mijn kinderen vroeger zo huilde, dan was er wat.

Ik ging er dan ook maar vanuit dat het gewoon wat druk was voor de jongens. Met verschonen s’middags was me niet iets speciaals opgevallen, maar ja, als er mensen meekijken let je ook niet overal op, dan verschoon je gewoon. Maar aan het begin van de avond viel me wel iets op…en ik was niet de enige. Sydney’s piemeltje was twee keer zo groot, en enorm rood. Ook zat er een vreemde zwelling in. Foute boel dus. Hij was echt niet blij, en hij begon ook weer zo raar te gillen… net als mijn andere kinderen als die ziek waren. Aangezien ik heel veel problemen met mijn oudste zoon heb gehad met zijn piemeltje, en dat uiteindelijk (gelukkig voor hem!!) uitliep op een besnijdenis, neem ik geen risico meer. Ik heb een schat van een huisarts, maar wat we toen hebben lopen medderen met mijn oudste…dat nooit meer!!!! Eerst even zijn temperatuur opgemeten, en hij had iets verhoging. Geen koorts, maar wel lekker warm zeg maar. Ik heb dus de huisartsenpost gebeld, en we mochten meteen komen. Hij is daar onderzocht, en die arts vertrouwde het ook niet. Normaal raden ze aan om in een soda of biotex badje te gaan zitten, maar omdat Sydney zo vroeg geboren is, en hij al in het ziekenhuis een ontstoken oogje heeft opgelopen (waar hij ook nog steeds niet van af is) wilde hij niet dat het “wel zomaar over zou gaan”. Ook vanwege de problemen met mijn oudste zeg maar…dat ging ook niet “zomaar” over. De kleine man heeft dus zijn eerste kuurtje al binnen.

We zijn met medicijnen weer naar huis gegaan, en gelukkig: de visite was niet boos naar huis gegaan. Iedereen zat er nog. ;-)) Ik heb de kleine man wel een half zetpilletje gegeven tegen de pijn. ( Ook een leuke bezigheid trouwens.. met een warm mes zo’n klein zetpilletje splijten en dat proberen erin te krijgen….weet je wel hoe klein zo’n kontje is????) Maar goed, hij heeft vannacht lekker geslapen, en hij werd heel blij wakker. Zijn flesje met moedermelk ( taart-smaak dit keer 😉 is weer leeg gegaan, iets dat hem gister ook niet lukte.. Kan ik me voorstellen trouwens hoor.. zou jij veel drinken als je zoveel pijn hebt als je moet plassen en je kan het niet eens vertellen????

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)