Ze zijn thuis!! :D

We hebben ze naar huis gehaald!! We hebben er heel goed over nagedacht, en dit leek ons de enige juiste beslissing. Moeilijk, want het is tegen medisch advies in, maar het vertrouwen is echt weg nu. Vooral nadat Guido vanmorgen vroeg in het overdracht dossier van de jongens had gelezen dat ze van 01.00 tot ongeveer 04.00 uur hebben liggen huilen. Hoezo liggen huilen?? Worden ze niet ff opgepakt dan?? En hoe vaak heb ik niet aangegeven dat ik “inbaker-kids” heb?? Dit had dus absoluut niet gebeurd als ik ze thuis gehad zou hebben. En vind je het dan gek dat de kleine man Sydney zijn fles niet wilde rond 06.00 uur?? Nee gek he?? Hij sliep eindelijk. En hij was dus ook niet gegroeid….. Nee, dit had ik thuis niet laten gebeuren.

Dus wij om 09.00 uur naar het ziekenhuis. Ik moest tenslotte om half 10 voeden..nou, dat was dus ook weinig. De verpleging kwam al vragen of we ze echt mee zouden nemen. Nee hoor, we slepen voor de lol met de maxi-cosi’s en een tas vol afgekolfde, ingevroren melk….( die stond nog in de vriezer van de couveuse-afdeling) … JA DUS, WE NEMEN ZE NU MEE….. Paniek alom en dat huppelkutje van gister had nog de moed om ons aan te spreken ook. Dat zij er niet achter stond, maar dat ze niets ertegen konden doen.. en lachend vertelde ze ons nog even dat ze ons tenslotte niet vast kon binden… Nee, die moed moet je nu ff hebben zeg!! Ik ben niet snel opstandig, maar zelfs ik begon nu lichtelijk tegen kookpunt te raken. Gelukkig had de verpleging wel in de gaten dat ze ons nu niet meer moesten tegenwerken.. Wat had ik het er zwaar mee, want ik had het graag allemaal zo anders gezien. Maar als ik nu naar de jongens kijk, weet ik dat ik het beste gedaan heb. We zijn dan ook nadat we alle papieren ( ontslagbrieven en recepten voor voeding en de vitamine D en K) snel naar huis gegaan. Onderweg nog snel een taart gehaald, want nu kan eindelijk het feest beginnen!!

s’Middags ben ik nog naar de thuiszorgwinkel geweest om ballonnen en een weegschaal op te halen, want dat is geen overbodige luxe nu. En langs de apotheek om de Nenatal ( speciale prematurenvoeding, om eventuele tekorten in de borstvoeding op te vangen..een soort pokon dus) te kopen…kanonne..ik dacht dat borstvoeding zo lekker goedkoop was!! Nu niet meer dus. 23 euro voor een pak voeding, wat bij ons dus 2 keer zo snel gaat. Gelukkig kan ik de rekening indienen bij het ziekenfonds, en het verschil met gewone flesvoeding krijg ik terug.

Nou, jullie horen het wel, ik sta binnenkort op instorten na alles wat er gebeurd is de afgelopen 2 weken. Met bloedverlies opgenomen worden, rugweeën die niemand geloofd, dan eindelijk na 2 dagen ontsluiting en gebroken vliezen, een keizersnede, enorm veel napijn omdat WEER de pijnstilling te laat gegeven werd, een flinke blaasontsteking, en dan natuurlijk het heen-en-weer vliegen toen ik ontslagen werd en naar huis ging. En dan als klap op de vuurpijl het gedonder van de afgelopen twee dagen… Ik ben zo blij dat mijn gezin eindelijk compleet is, laat nu alsjeblieft het grote genieten gaan beginnen!!!!

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)