Mama is BOOS !!!

Wat een stelletje ********….. Het hele weekend krijgen we al te horen dat de jongens zeer waarschijnlijk dinsdag mee naar huis mogen. Ze doen het fantastisch, ze voldoen aan alle criteria om ontslagen te worden ( ze drinken 7 voedingen zelfstandig, ze houden zichzelf op temperatuur en er zit een stijgende lijn in de groei) en dan…. Nee, we kijken het toch een paar daagjes aan, want ze drinken niet snel genoeg!! Daar word je toch acuut ongesteld van???? ( Zou bij mij niet opvallen, want ik vloei nog steeds…)

Plotseling een nieuwe “eis” erbij dus voor de mannetjes.. En als ze die dagen nou echt  nodig hebben, oke…dan ben ik de laatste om dwars te liggen. Maar het gaat vooral over de manier waarop zoiets ff gemeld wordt… Ik zal bij het begin beginnen.

Het hele weekend ging fantastisch. Op maandagochtend ben ik ook voor de vroege voeding naar het ziekenhuis gegaan ( om 6 uur aanwezig zijn dus, omdat ze nu 7 voedingen krijgen). Daarna weer naar huis om Guido op te halen, zodat we om half 10 de mannen allebei konden badderen. Was hoognodig, want in mijn enthousiasme spuit ik regelmatig de nekjes van de heren helemaal vol, en je weet hoe al die huidplooitjes eruit zien dan. Maar goed, we zijn dus lekker aan het koetelen, en toen kwam de verpleegster van de dagdienst ons vragen of we toch niet een dagje wilde “inroomen” zodat de verpleging kon zien of de mannen een eventueel tekort in een eerdere voeding later op de dag spontaan zouden inhalen. Inroomen betekend dus dat je met je koter(s) de hele dag op de ouderkamer bent, en zelfstandig doorbrengt. Een soort van examen dus, maar zo moest ik het vooral niet zien. ( jaja…..). Oke….doen we!! Met in mijn achterhoofd, dat als ik zeg dat vandaag eigenlijk helemaal niet uitkomt, en ik niks geregeld heb voor de andere drie, ik ze dinsdag (vandaag dus) niet mee zou krijgen. Dus snel oma weer ingeschakeld, alles geregeld, en wij naar de ouderkamer. En wat kan er gebeuren..dat inhalen hebben ze toch het hele weekend ook keurig geregeld voor zichzelf?? Geen vuiltje aan de lucht dus….

Zal je net zien: de mannen hadden weinig zin vandaag, en lagen het liefst bij papa en mama. Is niet zo heel gek toch? Je ligt al 2 weken in een couveuse en een wiegje, je wordt alleen opgepakt om verschoont en gevoed te worden, en opeens heb je allebei je ouders de hele dag voor jezelf!! Ik zou het ook wel weten……. Maar goed…gedurende de dag worden er nog opmerkingen gemaakt dat het helemaal niet erg is, en dat het er alleen om gaat een voedingsadvies mee te kunnen geven. Het gesprek met de zaalarts stond sowieso al gepland voor ’s middags rond half 5, dus dan kon dat meteen meegenomen worden. Boy was 15 gram gegroeid, en Sydney 30 gram, dus nog denk je er totaal niet aan, dat het nieuws anders kan worden.

Je kunt je dus wel voorstellen hoe het nieuws aankwam toen er terloops de opmerking van een of andere kinderarts in opleiding, zo’n huppelkutje van 25 of zo, die aan haar lijntje te zien nog nooit een kind op de wereld heeft gezet, laat staan dat ze weet wat kraamtranen zijn,aankwam, dat ze het de komende dagen graag nog even aan wilde zien… PARDON??? DE KOMENDE DAGEN??? DAT KAN NIET, WE NEMEN ZE MORGEN MEE!!!!!!!!!!!!! Niet dus….

Ik janken…Guido boos naar beneden..naar het rookhol. ( was een heel verstandige actie trouwens van hem op dat moment.. hij is verschrikkelijk lief, maar maak hem niet boos).

We hebben met de gedachte gelopen om ze gewoon mee te nemen… Ze hadden het al gezegd, meerdere malen zelfs, dus dan leef je er toch naartoe. Ze voldoen aan alle voorwaarden om mee naar huis te mogen, ook de “nieuwe” regel dat ze sneller moeten drinken  slaat nergens op. Ze drinken genoeg aan de borst in een half uurtje, en de fles zit er helemaal zo in! Het inhalen kunnen ze ook, dat hebben we van het weekend al gezien. Maar ja, ik ben zo’n muts die dat dan niet durft…… Guido is vanmorgen vroeg naar het ziekenhuis gegaan om ze een flesje met mijn moedermelk te geven. Ik kan het ff niet aan om weer een dag om 5 uur mijn bed uit te gaan, en gistermiddag heb ik dus niet kunnen slapen in het ziekenhuis. Die wallen onder mijn ogen gaan zelf pootjes krijgen, en daar loop ik op nu. We zijn er nog steeds niet over uit wat we gaan doen vandaag…Het had nu zo anders moeten zijn ………

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)