Gelukkig geen telefoontje!

Vanavond stond ik in de startblokken, ja ja ik ben de hele nacht opgebleven dank zij vele liters pik zwarte koffie.

maar goed, ik heb geen telefoontje gekregen van het ziekenhuis,alhoewel ik dat wel verwacht had.

je kent dat wel(vooral de gene die dat zelfde hebben mee gemaakt)ieder half uur een pot koffie zetten,door het huis struinen ,zo stil mogenlijk(wilma mijn moeder bleef hier overnachten )alvast de spulletjes die ik gister was vergeten  bij elkaar gesprokkeld.wel 40 keer gekeken of ik daadwerkelijk alles had ingepakt.nog steeds als een moderne ninja door het huis sluipend.

de enige die er last van had was atreu(mijn kat)

het arme beest heeft de hele tijd achter mij aan gelopen (hij heeft vanacht in 1 keer de vierdaagse gelopen)

maar gelukkig was atreu de enige die last van mij had,gelukkig maar,dat de rest wel heerlijk in dromenland vertoefte,tot dat ik hun vanmorgen om 7 uur wakker maakte(hi hi wat ben ik toch gemeen he?)ze hadden nog wel wat langer kunnen blijven liggen want de oma”s hadden alle broodjes en drinken klaar gemaakt .

Het enige wat mij nog rest is de kinderen naar school sturen , Wilma een dikke zoen geven en haar hartelijk bedanken dat ze vanacht bij me is gebleven , en tot half 10 wachten .Want dat is de tijd dat ik weer naar mijn schatjes mag gaan.

Voor de rest ben ik best wel zenuwachtig,want ja ik weet niet wat er vanacht allemaal gebeurd is (het ziekenhuis heeft geen tv telefoonkaarten meer)want anders had jolanda mij vast wel gebeld als ze niet kon slapen.

Ik probeer elke dag wat te schrijven,maar als dat niet lukt door wat voor reden ook(genoeg redenen denk?)dan spijt het mij

groetjes Guido

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)