Wildebrasjes

We hebben zo gelachen daarnet!! Ik moest weer voor een doppler-onderzoek naar het ziekenhuis. (Voor degenen die het niet weten, dan meten ze de doorbloeding van de navelstreng, of die nog goed genoeg is. Ik krijg dit onderzoek elke week, omdat een babytje kleiner is dan de ander).
Maar ja, het vervelende van dit onderzoek is, dat je wel de goede navelstreng bij het goede kindje weet te vinden. En dan moet dat kindje dus ook even heel netjes stil blijven liggen, zodat er een gemiddelde waarde gemeten kan worden. En dat doen die wildebrassen van ons dus niet!!! Ik voelde het iedere keer al aankomen, je voelt dat er eentje gaat draaien, dus dat de andere van plaats gaat veranderen. En ja hoor… beng!! Ik vond het wel sneu voor Kirsten( de echo-dame). Ze zag ons al binnenkomen, en ze werd meteen al een beetje bleek. “O, daar zijn jullie weer??” Ik waarschuwde haar meteen al, want het was in de auto al een wilde boel in mijn buik.
Ze is dus zeker een kwartier aan het zoeken geweest, maar iedere keer mislukten de metingen. Mijn gyneacoloog er dus maar weer bijgeroepen, en die kreeg het gelukkig wel voor elkaar. Gevolg was ondertussen wel dat iedereen de slappe lach had, want vooral baby 1 maakte er een feestje van. Die lag zo ongelooflijk te schoppen, dat moet later wel een goede en zeer snelle aanwinst worden voor het Nederlands team.Of Muay-tai ( een oosterse vechtsport… daar geloof ik eigenlijk meer in, zo aan mijn ingewanden te voelen 😉 De uitslagen waren in ieder geval prima in orde, ook mijn ijzer en calcium-waarden waren goed. Mijn ijzer is zelfs nog nooit zo hoog geweest!! Met dank aan mijn lieve mannetje voor al zijn goede zorgen, want ik moet eerlijk bekennen dat ik niet zo regelmatig ben met het innemen van mijn ijzerpillen, dus het moet wel van het eten komen. Ik ben zo trots op mijn kindjes!! Ze doen het hartstikke goed, en de gyneacoloog was ook zeer tevreden.

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)