Goed nieuws!

Zo…wat een dag zeg!! Maar wel de moeite waard… We hadden om 10.00 uur de eerste afspraak, en we waren om 13.30 uur pas thuis, dan kun je dus wel nagaan hoe soepeltjes de organisatie weer was. Of een echte vrijdag..tis maar hoe je het bekijkt natuurlijk. Maar wij waren niet de enige die een beetje melig waren vandaag.

Maar goed, eerst het goede nieuws dus. Het gaat goed met die twee pygmeetjes!! Ze zijn goed gegroeid, en ook het vruchtwater van baby 2 was voldoende (snap jij het nog? vorige week zeiden ze nog dat het niet aangevuld kon worden) Ze zijn alleen allebei om hun as gedraaid. Baby 1 is dus nu opeens in een stuit gaan liggen, en heet dus nu volgens hun opeens baby2. Baby 2 is dus nu eindelijk “goed” gaan liggen, maar heet nu baby 1. Baby 1 is altijd de baby die het laagst met het hoofdje ligt. Nou, baby 1 is voor ons nog steeds degene aan de linkerkant( voor de kijker rechts dus) , en die ligt dus nu in een stuit, met de beentjes in mijn lies.  Haha…snappie het nog? Ik moet wel elke week voor een doppler-onderzoek komen, en die is ervoor om te kijken of de doorbloeding in de placenta’s en de navelstrengen nog goed genoeg is. Ik heb ook documentatie gekregen over de gang van zaken als je in het ziekenhuis bevalt. Oud nieuws dus, de vorige 3 zijn ook allemaal in het ziekenhuis geboren. Maar het maakt het wel allemaal een stuk echter.

30 weken en 2 dagen zwanger, dus als het meezit komen ze over een week of 6. Volgende week gaan we ook naar zo’n rondleidingsavond. Ik weet ondertussen wel hoe de verlos- en de kraamafdeling eruit zien, maar ik hoop eigenlijk dat we ook heel even een blikje mogen werpen op de couveuse-afdeling. We hebben nl ook te horen gekregen dat wij geen zwaar-gewichten hoeven te verwachten. Ze zijn vandaag allebei op ongeveer 1300 gram geschat. En de couveuse-afdeling is toch wel even iets anders.

Maar we zijn in ieder geval weer een beetje gerustgesteld. We hebben ze weer lekker spartelend gezien, en weer zei de echoscopist dat hij zelden zulke beweeglijke babytjes heeft gezien. Daar was ik allang achter trouwens, ik heb niet echt veel kunnen slapen. Met die andere zwangerschappen was ik  op een gegeven moment zo moe dat ik er toch wel doorheen in slaap viel, maar dat is met deze twee echt niet mogelijk. Ook voor Guido is het goed te voelen, en als het echt bar en boos wordt, ga ik ” lepeltje-lepeltje” liggen, met mijn buik in zijn rug. Van de week moest hij er wel heel erg om lachen, want hij kan ze op deze manier ook heel goed voelen. O… mijn vriendje heeft trouwens de sporen van de reiger op de ramen verwijderd…de schat!!

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)